Οι καταιγίδες δεν είναι για τα κατοικίδια απλώς ένας δυνατός ήχος. Η βροντή, οι απότομες λάμψεις, η δυνατή βροχή, οι αλλαγές στον αέρα και ολόκληρο το περιβάλλον μπορούν να λειτουργήσουν ως ερέθισμα φόβου. Σε ορισμένα ζώα η αντίδραση μένει ήπια. Σε άλλα εξελίσσεται σε έντονο πανικό, με προσπάθεια διαφυγής, κρύψιμο, γρήγορη αναπνοή ή ακόμη και απώλεια ελέγχου ούρων και κοπράνων.
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ
Δεν «διορθώνουμε» έναν φοβισμένο σκύλο ή μια φοβισμένη γάτα μέσα στην καταιγίδα. Στόχος είναι πρώτα να νιώσει ασφαλής και να μειωθούν όσο γίνεται τα ερεθίσματα.
Γιατί ο σκύλος τρέμει πριν ακόμη ακούσουμε τη βροντή
Πολλοί ιδιοκτήτες παρατηρούν ότι το ζώο αλλάζει συμπεριφορά πριν ξεκινήσει ο πραγματικός θόρυβος. Αυτό δεν σημαίνει ότι «προβλέπει τον καιρό» με κάποιο μυστηριώδη τρόπο. Ένα κατοικίδιο μπορεί να αντιλαμβάνεται μικρότερες αλλαγές στο περιβάλλον και, κυρίως, να έχει μάθει να συνδέει συγκεκριμένες ενδείξεις με όσα ακολουθούν. Αν έχει βιώσει επανειλημμένα έντονο φόβο σε καταιγίδες, η ανησυχία μπορεί να ξεκινά από τη στιγμή που αναγνωρίζει τα πρώτα σημάδια.
Το τρέμουλο είναι μόνο ένα από τα πιθανά σημάδια. Λαχάνιασμα χωρίς ζέστη ή άσκηση, συνεχές περπάτημα μέσα στο σπίτι, κλαψούρισμα, προσπάθεια να κρυφτεί, αυτιά τραβηγμένα πίσω, ουρά χαμηλά, υπερβολικό γλείψιμο και προσπάθεια διαφυγής δείχνουν ότι το ζώο δεν αισθάνεται ασφαλές.
Τα 7 λάθη που μπορούν να κάνουν τον φόβο χειρότερο
1. Το μαλώνουμε επειδή τρέμει, γαβγίζει ή κρύβεται
Η τιμωρία δεν εξηγεί στο ζώο ότι «δεν υπάρχει λόγος να φοβάται». Το μόνο που προσθέτει είναι ακόμη μία δυσάρεστη εμπειρία τη στιγμή που ήδη βρίσκεται σε ένταση. Ένας φοβισμένος σκύλος δεν χρειάζεται αυστηρότητα και μια γάτα που έχει κρυφτεί δεν πρέπει να εξαναγκάζεται να βγει.
2. Τον βγάζουμε στο μπαλκόνι ή στην αυλή για να «συνηθίσει»
Η έκθεση σε πλήρη ένταση την ώρα της καταιγίδας δεν είναι εκπαίδευση. Μπορεί να ενισχύσει την αρνητική σύνδεση με τον θόρυβο και, ακόμη χειρότερα, να δημιουργήσει κίνδυνο διαφυγής. Οι σκύλοι που πανικοβάλλονται μπορούν να περάσουν από σημεία που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα επιχειρούσαν ποτέ.
3. Αφήνουμε ανοιχτά παράθυρα και πόρτες
Όταν ξεκινά η καταιγίδα, κλείνουμε καλά εξόδους, παράθυρα και μπαλκονόπορτες. Δεν είναι μόνο θέμα περιορισμού του θορύβου. Ένα ζώο σε πανικό μπορεί να επιχειρήσει να φύγει χωρίς να αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο. Αν χρειαστεί έξοδος με σκύλο, γίνεται με ασφαλές λουρί και μόνο όταν είναι απαραίτητο.
4. Του στερούμε το σημείο όπου θέλει να κρυφτεί
Για πολλά ζώα, μια μικρή ήσυχη γωνιά είναι ο τρόπος τους να διαχειριστούν τον φόβο. Ένα δωμάτιο μακριά από παράθυρα, μια ανοιχτή μεταφορική τσάντα που ήδη αγαπά η γάτα ή ένα γνωστό κρεβάτι μπορούν να λειτουργήσουν ως ασφαλής χώρος. Δεν τραβάμε το ζώο με το ζόρι έξω από εκεί, εφόσον το σημείο είναι ασφαλές.
Η ΗΡΕΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΒΟΗΘΑ
Μπορούμε να μείνουμε κοντά στο ζώο και να το χαϊδέψουμε ήρεμα αν βλέπουμε ότι αυτό το χαλαρώνει. Δεν χρειάζονται φωνές, έντονη αναστάτωση ή συνεχής προσπάθεια να το «πείσουμε» ότι όλα είναι καλά.
5. Αυξάνουμε χωρίς λόγο την ένταση μέσα στο σπίτι
Φωνές, δυνατή τηλεόραση, παιδιά που τρέχουν γύρω από το ζώο και συνεχείς μετακινήσεις προσθέτουν ερεθίσματα. Αντίθετα, κλειστά παντζούρια ή κουρτίνες μπορούν να περιορίσουν τις λάμψεις και ένας σταθερός ήχος χαμηλής έντασης, όπως μουσική ή τηλεόραση, μπορεί να καλύψει μέρος των απότομων θορύβων.
6. Δίνουμε μόνοι μας φάρμακα ή ανθρώπινα ηρεμιστικά
Αυτό είναι από τα σοβαρότερα λάθη. Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στους ανθρώπους δεν είναι ασφαλή για αυθαίρετη χρήση σε σκύλους και γάτες, ενώ ακόμη και κτηνιατρικά φάρμακα για άγχος χρειάζονται επιλογή και δοσολογία από κτηνίατρο. Αν ένα ζώο παρουσιάζει επαναλαμβανόμενα επεισόδια έντονου πανικού, ο σωστός δρόμος είναι κτηνιατρική αξιολόγηση πριν από την επόμενη κακοκαιρία.
7. Θυμόμαστε το πρόβλημα μόνο όταν αρχίσει η επόμενη καταιγίδα
Η ουσιαστική δουλειά γίνεται σε ήρεμες ημέρες. Με καθοδήγηση, η σταδιακή εξοικείωση με ηχογραφήσεις σε πολύ χαμηλή ένταση και η σύνδεσή τους με κάτι θετικό μπορούν να βοηθήσουν ορισμένα ζώα. Η ένταση αυξάνεται μόνο όσο το ζώο παραμένει ήρεμο. Η απότομη έκθεση σε δυνατό ήχο μπορεί να έχει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.
Τι κάνουμε την ώρα που η καταιγίδα βρίσκεται πάνω από το σπίτι
Κρατάμε το κατοικίδιο μέσα, ασφαλίζουμε τις εξόδους και του δίνουμε πρόσβαση σε μέρος όπου αισθάνεται προστατευμένο. Μειώνουμε όσο μπορούμε τις λάμψεις και τους ξαφνικούς ήχους και συνεχίζουμε να κινούμαστε ήρεμα στον χώρο. Αν θέλει επαφή, μπορούμε να είμαστε δίπλα του. Αν επιλέξει να κρυφτεί, του επιτρέπουμε να μείνει στο ασφαλές σημείο του.
Στις γάτες ιδιαίτερα, η προσπάθεια να τις τραβήξουμε έξω από την κρυψώνα μπορεί να αυξήσει την ένταση και να προκαλέσει αμυντικό δάγκωμα ή γρατζουνιά. Το σημαντικό είναι να έχουν ασφαλές καταφύγιο και χρόνο για να επανέλθουν.
Πότε ο φόβος χρειάζεται κτηνίατρο
Αν κάθε καταιγίδα μετατρέπεται σε ακραίο πανικό, αν ο σκύλος προσπαθεί να σπάσει πόρτες ή παράθυρα, τραυματίζεται, δεν μπορεί να ηρεμήσει για μεγάλο διάστημα ή η συμπεριφορά εμφανίστηκε ξαφνικά σε ενήλικο ζώο, χρειάζεται επαγγελματική αξιολόγηση. Ο κτηνίατρος μπορεί να αποκλείσει προβλήματα υγείας που επηρεάζουν τη συμπεριφορά και, όπου χρειάζεται, να οργανώσει πρόγραμμα διαχείρισης ή θεραπείας.
ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ
Ασφάλεια την ώρα της καταιγίδας, καθόλου τιμωρία και προετοιμασία πριν από την επόμενη. Ο φόβος δεν είναι ανυπακοή — είναι πραγματική αντίδραση στρες.
Μια βροντή μπορεί να κρατήσει δευτερόλεπτα. Για ένα ζώο που φοβάται, όμως, μπορεί να μοιάζει πολύ μεγαλύτερη. Η δική μας ψυχραιμία και ένα ασφαλές περιβάλλον είναι το πρώτο βήμα για να περάσει η κακοκαιρία χωρίς να γίνει τραυματική εμπειρία.
Περισσότερα στην ενότητα Κατοικίδια & Ζώα, στα θέματα για τον σκύλο, για τη γάτα και στη Ροή του FullPress365.
