Πάνω από τα τρία τέταρτα των βασικών τύπων καλλιεργειών τροφίμων εξαρτώνται τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό από ζωική επικονίαση, σύμφωνα με την αξιολόγηση της IPBES. Οι εξαρτώμενες καλλιέργειες συνεισφέρουν περίπου το 35% του παγκόσμιου όγκου φυτικής παραγωγής.
Δύο ποσοστά με διαφορετικό παρονομαστή
Ο αριθμός τύπων καλλιεργειών δεν ταυτίζεται με τους τόνους που παράγονται. Επίσης η εξάρτηση μπορεί να είναι μερική, όχι απόλυτη. Επομένως ο ισχυρισμός ότι «χωρίς μέλισσες χάνεται το 75% όλου του φαγητού» δεν αποδίδει σωστά τη συγκεκριμένη έρευνα.
Οι επικονιαστές δεν είναι μόνο οι εκτρεφόμενες μέλισσες. Περιλαμβάνουν άγριες μέλισσες και άλλες ομάδες ζώων. Η διατήρηση της λειτουργίας τους απαιτεί συνεπώς περισσότερα από την αύξηση του αριθμού κυψελών.
Βιοποικιλότητα ως παραγωγική υποδομή
Η κατάσταση των οικοτόπων και ο τρόπος διαχείρισης της αγροτικής γης επηρεάζουν μια υπηρεσία που δεν εμφανίζεται πάντα ως ξεχωριστή γραμμή στον λογαριασμό της παραγωγής. Η υποβάθμισή της μπορεί να δημιουργεί κόστος ακόμη κι όταν δεν έχει προηγηθεί μια θεαματική καταστροφή.
Η οικονομία των τροφίμων χρειάζεται επομένως να περιλαμβάνει και οικολογικές λειτουργίες. Η διαθεσιμότητα νερού αποτελεί άλλη βασική προϋπόθεση, ενώ η επιλογή φυτών για μικρούς αστικούς χώρους δείχνει τη δυνατότητα συζήτησης και πέρα από τα μεγάλα αγροτεμάχια, με τις κατάλληλες τοπικές οδηγίες.
Η προστασία των επικονιαστών δεν είναι υπόσχεση ότι κάθε μεμονωμένη κίνηση θα αυξήσει την απόδοση μιας καλλιέργειας. Είναι αναγνώριση ότι η παραγωγή στηρίζεται σε λειτουργικά οικοσυστήματα. Η πολιτική αποτίμηση πρέπει να εξετάζει αυτές τις προϋποθέσεις πριν αποτιμήσει μόνο την τελική ποσότητα που βγήκε στην αγορά.
Πηγή τεκμηρίωσης. Πραγματική φωτογραφία αρχείου για εικονογράφηση. Φωτογραφία: Kristina Kutleša / Unsplash. Προέλευση εικόνας · Όροι χρήσης.
Μοιράσου το άρθρο
Πρόσθεσέ μας στις προτιμώμενες πηγές σου.
