Το χλωρόφυτο είναι γνωστό για τα μικρά φυτά που εμφανίζονται στους μακριούς βλαστούς του. Δεν χρειάζεται να κόβουμε κάθε μικρή παραφυάδα μόλις τη δούμε. Πρώτα παρατηρούμε αν είναι αρκετά ανεπτυγμένη και αν υπάρχουν ριζικά σημεία.
Μια μέθοδος που κρατά τη σύνδεση
Η RHS περιγράφει πολλαπλασιασμό από τις παραφυάδες. Μια πρακτική επιλογή είναι να ακουμπήσουμε ένα ανεπτυγμένο μικρό φυτό σε κατάλληλο υπόστρωμα μικρής γλάστρας, διατηρώντας προσωρινά τη σύνδεση με το μητρικό φυτό μέχρι να ριζώσει.
Το δοχείο χρειάζεται αποστράγγιση. Κρατάμε το υπόστρωμα κατάλληλα υγρό, χωρίς μόνιμη υπερβολή, και δεν τραβάμε συνεχώς το μικρό φυτό για να δούμε αν έβγαλε ρίζες. Όταν έχει σταθεροποιηθεί, μπορεί να χωριστεί με καθαρό εργαλείο.
Η ηλικία του φυτού μετρά
Η απουσία παραφυάδων δεν σημαίνει αυτόματα πρόβλημα. Η RHS σημειώνει ότι τα περισσότερα χλωρόφυτα δεν ανθίζουν ούτε δίνουν μικρά φυτά πριν αποκτήσουν κάποια ηλικία, συνήθως τουλάχιστον έναν χρόνο.
Αν το μητρικό φυτό δεν είναι σε καλή κατάσταση, προηγείται η φροντίδα του. Δεν πιέζουμε την ανάπτυξη με υπερβολικό λίπασμα για να πάρουμε γρήγορα περισσότερες γλάστρες.
Ο πόθος από μόσχευμα πολλαπλασιάζεται με διαφορετικό τρόπο. Ο έλεγχος ποτίσματος βοηθά και στα νεαρά φυτά, ενώ οι εποχικές εργασίες στον κήπο θυμίζουν ότι ο σωστός χρόνος έχει σημασία.
Πηγή τεκμηρίωσης: Επίσημη πηγή. Φωτογραφία αρχείου για εικονογράφηση. Φωτογραφία: Nithin M R / Unsplash. Προέλευση εικόνας · Όροι χρήσης.
Μοιράσου το άρθρο
Πρόσθεσέ μας στις προτιμώμενες πηγές σου.
