Η φροντίδα ενός εγγονιού μπορεί να είναι από τις πιο όμορφες στιγμές της ημέρας. Μια βόλτα, ένα παιχνίδι, μια συζήτηση που δεν θα γινόταν αλλιώς. Αυτή η χαρά όμως δεν σημαίνει ότι ο παππούς και η γιαγιά είναι αυτόματα διαθέσιμοι κάθε ώρα και για κάθε ανάγκη.
Άλλο η βοήθεια, άλλο η δεδομένη υποχρέωση
Το «μπορείς αύριο;» αφήνει χώρο για απάντηση. Το «θα σου τα φέρω» ανακοινώνει απόφαση που έχει ήδη ληφθεί. Η διαφορά μοιάζει μικρή, αλλά καθορίζει αν η σχέση στηρίζεται στη συνεννόηση ή στην υπόθεση ότι ο χρόνος του άλλου δεν έχει δικό του περιεχόμενο.
Ένας μεγαλύτερος άνθρωπος μπορεί να εργάζεται ακόμη, να έχει ραντεβού, άλλες υποχρεώσεις ή απλώς να χρειάζεται ξεκούραση. Δεν χρειάζεται να παρουσιάσει σοβαρό λόγο για να γίνει σεβαστό ένα όριο. Ούτε η αγάπη για το παιδί μετριέται από το πόσες φορές θα παραμερίσει το πρόγραμμά του.
Καθαρές συμφωνίες, καλύτερες σχέσεις
Μια συγκεκριμένη ημέρα και ώρα, ενημέρωση αν αλλάξει κάτι και ένα εναλλακτικό σχέδιο βοηθούν περισσότερο από αόριστες προσδοκίες. Το ευχαριστώ χρειάζεται να φαίνεται και στον τρόπο οργάνωσης, όχι μόνο στη στιγμή που παραλαμβάνεται το παιδί.
Η αόρατη εργασία της φροντίδας παραμένει εργασία ακόμη κι όταν προσφέρεται με αγάπη. Τα όρια στη διαρκή διαθεσιμότητα αφορούν και την οικογένεια, ενώ ο σεβασμός στον χώρο των άλλων έχει και χρονική πλευρά. Η σχέση με τα εγγόνια αξίζει να έχει χαρά και επιλογή. Δεν χρειάζεται να μετατρέπεται σε βάρδια που κανείς δεν ρώτησε αν μπορεί να αναληφθεί.
Άποψη της σύνταξης FullPress365.
Φωτογραφία αρχείου παιδικής χαράς, χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένο ελληνικό δήμο. Φωτογραφία: Lucy Davis / Unsplash. Προέλευση εικόνας · Όροι χρήσης.
Μοιράσου το άρθρο
Πρόσθεσέ μας στις προτιμώμενες πηγές σου.
