ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ365FULLPRESS
Ανεξάρτητο Ειδησεογραφικό Μέσο
Αρχική›FOCUS

Κλεμμένα παιχνίδια, χαμένα όνειρα: Η σκληρή αλήθεια πίσω από την παιδική εργασία

Το ρολόι δείχνει 2026. Κι όμως, σχεδόν 138 εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο εξακολουθούν να βρίσκονται σε παιδική εργασία. Πίσω από τα στατιστικά δεν υπάρχουν «μικροί εργαζόμενοι». Υπάρχουν σχολικές τσάντες που δεν ανοίγουν, παιχνίδια που μένουν στην άκρη και παιδικά χρόνια που μετατρέπονται σε ώρες δουλειάς.
Κλεμμένα παιχνίδια, χαμένα όνειρα: Η σκληρή αλήθεια πίσω από την παιδική εργασία

Η εικόνα της παιδικής εργασίας συχνά έρχεται στο μυαλό σαν κάτι μακρινό: ένα παιδί σε ορυχείο, ένα χωράφι στην άλλη άκρη του κόσμου, ένα εργοστάσιο χωρίς παράθυρα. Αυτή η εικόνα είναι αληθινή — αλλά είναι μόνο ένα κομμάτι.

Η παιδική εργασία υπάρχει και εκεί όπου δεν μοιάζει «θεαματική»: σε οικογενειακά χωράφια, σε πάγκους αγορών, σε σπίτια τρίτων ως οικιακή εργασία, σε μικρά εργαστήρια, στη συλλογή πρώτων υλών, στην επαιτεία, στην άτυπη οικονομία. Πολύ συχνά δεν υπάρχει μισθός. Δεν υπάρχει σύμβαση. Δεν υπάρχει καν καταγραφή.

Και ακριβώς γι’ αυτό είναι τόσο δύσκολο να τη δεις.

Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΩΡΑ ΣΕ ΤΙΤΛΟ

137,6 εκατομμύρια παιδιά.
54 εκατομμύρια σε επικίνδυνη εργασία.
79 εκατομμύρια είναι μόλις 5 έως 11 ετών.

Τι είναι — και τι δεν είναι — παιδική εργασία

Ένα παιδί που βοηθά περιστασιακά στο σπίτι ή ένας έφηβος που κάνει μια νόμιμη, ασφαλή και ηλικιακά κατάλληλη δουλειά δεν θεωρείται αυτομάτως θύμα παιδικής εργασίας.

Σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η εργασία γίνεται σε ηλικία που δεν επιτρέπεται, αν είναι επικίνδυνη, αν απαιτεί υπερβολικές ώρες ή αν στερεί από το παιδί την εκπαίδευση, την υγεία, την ασφάλεια και τη φυσιολογική ανάπτυξη.

Με απλά λόγια: δεν είναι κάθε εργασία παιδική εργασία· παιδική εργασία είναι εκείνη που κλέβει από το παιδί κάτι θεμελιώδες.

Ο κόσμος υποσχέθηκε να την εξαφανίσει έως το 2025. Απέτυχε.

Το 2015, η διεθνής κοινότητα έβαλε έναν καθαρό στόχο στον Στόχο Βιώσιμης Ανάπτυξης 8.7: εξάλειψη της παιδικής εργασίας σε όλες τις μορφές της έως το 2025.

Η ημερομηνία πέρασε.

Η παιδική εργασία δεν πέρασε.

Τα τελευταία στοιχεία ILO–UNICEF, που αφορούν το 2024 και δημοσιεύθηκαν το 2025, δείχνουν σημαντική πρόοδο σε σχέση με το 2020. Όμως η απόσταση από το μηδέν παραμένει τεράστια. Οι δύο οργανισμοί εκτιμούν ότι για να εξαλειφθεί η παιδική εργασία μέσα σε πέντε χρόνια, ο σημερινός ρυθμός προόδου θα έπρεπε να γίνει περίπου 11 φορές ταχύτερος.

ΈτοςΠαιδιά σε παιδική εργασίαΠοσοστό παιδιών 5–17
2000245,5 εκατ.16,0%
2004222,3 εκατ.14,2%
2008215,2 εκατ.13,6%
2012168,0 εκατ.10,6%
2016151,6 εκατ.9,6%
2020160,0 εκατ.9,6%
2024137,6 εκατ.7,8%

Στοιχεία: ILO–UNICEF Global Estimates. Οι αριθμοί είναι στρογγυλοποιημένοι.

Η πορεία από το 2000 είναι πραγματική επιτυχία: πάνω από 100 εκατομμύρια λιγότερα παιδιά βρίσκονται σήμερα σε παιδική εργασία. Αλλά το γράφημα κρύβει και μια προειδοποίηση. Από το 2016 έως το 2020 η τάση γύρισε προς τα πάνω. Η πρόοδος δεν είναι μόνιμη. Μπορεί να ανατραπεί από φτώχεια, πολέμους, πανδημίες, κλιματικά σοκ και κατάρρευση των δικτύων κοινωνικής προστασίας.

Τα παιδιά που δουλεύουν είναι μικρότερα απ’ όσο φανταζόμαστε

Το πιο σκληρό εύρημα δεν είναι μόνο ο συνολικός αριθμός. Είναι η ηλικία.

Από τα σχεδόν 138 εκατομμύρια παιδιά σε παιδική εργασία, περίπου 79 εκατομμύρια — το 57% — είναι ηλικίας 5 έως 11 ετών.

ΗλικίαΠαιδική εργασίαΕπικίνδυνη εργασία
5–1178,9 εκατ.10,3 εκατ.
12–1427,8 εκατ.12,8 εκατ.
15–1730,8 εκατ.30,8 εκατ.

Για τα μεγαλύτερα παιδιά, η επικίνδυνη εργασία περιλαμβάνει περιβάλλοντα ή συνθήκες που μπορούν να βλάψουν άμεσα την υγεία, την ασφάλεια ή την ηθική τους ανάπτυξη: βαριά φορτία, επικίνδυνα εργαλεία, ορυχεία, χημικές ουσίες, ακραίες θερμοκρασίες, νυχτερινά ωράρια, υπερβολικές ώρες ή άλλες συνθήκες που δεν έχουν θέση στην παιδική ηλικία.

Η παιδική εργασία δεν κρύβεται κυρίως στα εργοστάσια. Κρύβεται στα χωράφια.

Η πιο συνηθισμένη εικόνα παιδικής εργασίας δεν είναι η γραμμή παραγωγής ενός μεγάλου εργοστασίου. Είναι το χωράφι.

Η γεωργία απορροφά περίπου το 61% της παγκόσμιας παιδικής εργασίας. Πρόκειται για περισσότερα από 83 εκατομμύρια παιδιά. Πολλά εργάζονται σε μικρές οικογενειακές εκμεταλλεύσεις, σε κτηνοτροφία, αλιεία, δασοκομία ή παραγωγή για την ίδια την επιβίωση του νοικοκυριού.

ΚλάδοςΠοσοστόΠερίπου παιδιά
Γεωργία61%83,4 εκατ.
Υπηρεσίες27%36,7 εκατ.
Βιομηχανία13%17,4 εκατ.

Η ILO υπογραμμίζει και κάτι ακόμη που αλλάζει την εικόνα: περίπου 67,5% των παιδιών σε παιδική εργασία είναι απλήρωτοι οικογενειακοί εργαζόμενοι. Δηλαδή η εκμετάλλευση δεν έχει πάντα έναν «εργοδότη» με τη συμβατική έννοια. Μπορεί να είναι ενσωματωμένη στην επιβίωση μιας φτωχής οικογένειας.

Το δύσκολο σημείο:

Όταν μια οικογένεια δεν έχει εισόδημα, κοινωνική προστασία ή πρόσβαση σε δωρεάν ποιοτικό σχολείο, η εργασία του παιδιού μπορεί να γίνει «λύση» για το σήμερα — και παγίδα φτώχειας για ολόκληρη την επόμενη γενιά.

Το τίμημα πληρώνεται πρώτα στο σχολείο

Για ένα παιδί, η εργασία δεν αφαιρεί μόνο ώρες παιχνιδιού. Αφαιρεί συχνά το ίδιο το μονοπάτι διαφυγής από τη φτώχεια: την εκπαίδευση.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ILO–UNICEF, περίπου 31% των παιδιών 5–14 ετών που βρίσκονται σε παιδική εργασία δεν πηγαίνουν σχολείο. Στα παιδιά της ίδιας ηλικίας που δεν βρίσκονται σε παιδική εργασία, το αντίστοιχο ποσοστό είναι μόλις 8%.

Και ακόμη κι όταν το παιδί παραμένει εγγεγραμμένο στο σχολείο, οι πολλές ώρες εργασίας μπορούν να σημαίνουν απουσίες, κόπωση, μειωμένη συγκέντρωση και εγκατάλειψη πριν από την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης.

Έτσι δημιουργείται ο φαύλος κύκλος: φτώχεια → παιδική εργασία → λιγότερη εκπαίδευση → χαμηλότερες μελλοντικές αποδοχές → νέα φτώχεια.

Ο χάρτης της παιδικής εργασίας: ένα παιδί στα πέντε στην Υποσαχάρια Αφρική

Η παιδική εργασία δεν κατανέμεται ομοιόμορφα. Η Υποσαχάρια Αφρική σηκώνει μακράν το μεγαλύτερο βάρος.

ΠεριοχήΠαιδιάΠοσοστό 5–17
Υποσαχάρια Αφρική86,6 εκατ.21,5%
Κεντρική & Νότια Ασία17,0 εκατ.3,4%
Ανατολική & Νοτιοανατολική Ασία12,3 εκατ.3,1%
Βόρεια Αφρική & Δυτική Ασία12,2 εκατ.8,3%
Λατινική Αμερική & Καραϊβική7,3 εκατ.5,5%
Ευρώπη & Βόρεια Αμερική1,3 εκατ.0,8%
Ωκεανία0,76 εκατ.6,7%

Η σύγκρουση κάνει την κατάσταση ακόμη χειρότερη. Η ILO αναφέρει ότι στις χώρες που βιώνουν ένοπλες συγκρούσεις η παιδική εργασία ξεπερνά το 21% — περισσότερο από τέσσερις φορές υψηλότερα από ό,τι σε σταθερά περιβάλλοντα.

Όταν κλείνει ένα σχολείο, μετακινείται ένας πληθυσμός, χάνεται η δουλειά ενός γονέα ή καταστρέφεται μια σοδειά, το παιδί βρίσκεται συχνά τελευταίο στη σειρά προστασίας και πρώτο στη σειρά της ανάγκης.

Αγόρια και κορίτσια: οι αριθμοί δεν λένε όλη την ιστορία

Στις επίσημες εκτιμήσεις, τα αγόρια εμφανίζονται περισσότερο στην παιδική εργασία: περίπου 78 εκατομμύρια αγόρια έναντι 59 εκατομμυρίων κοριτσιών.

Όμως υπάρχει μια κρίσιμη «τυφλή γωνία». Η βασική στατιστική μέτρηση δεν περιλαμβάνει όλο το απλήρωτο οικιακό και φροντιστικό έργο μέσα στο ίδιο το σπίτι.

Η UNICEF έχει καταγράψει ότι τα κορίτσια 5–14 ετών αφιερώνουν παγκοσμίως πολύ περισσότερες ώρες σε απλήρωτη φροντίδα και οικιακές δουλειές από τα αγόρια. Και όταν στην έννοια της παιδικής εργασίας προστεθούν βαριές οικιακές υποχρεώσεις 21 ωρών ή περισσότερο την εβδομάδα, η διαφορά μεταξύ φύλων αλλάζει κατεύθυνση.

Με άλλα λόγια, ένα μέρος της εργασίας των κοριτσιών είναι τόσο οικείο ώστε γίνεται αόρατο.

Από το χωράφι στο ράφι: η αλυσίδα που ο καταναλωτής δεν βλέπει

Η παιδική εργασία δεν είναι μόνο ανθρωπιστικό ζήτημα. Είναι και ζήτημα παγκόσμιας οικονομίας.

Ένα προϊόν μπορεί να περάσει από πολλές χώρες πριν φτάσει στο ράφι: εξόρυξη πρώτης ύλης, συγκομιδή, επεξεργασία, μεταποίηση, συσκευασία, μεταφορά. Όσο βαθύτερη και πιο περίπλοκη είναι η αλυσίδα, τόσο δυσκολότερο γίνεται να γνωρίζει ο τελικός καταναλωτής ποιος δούλεψε στην αρχή της.

Η αμερικανική υπηρεσία ILAB διατηρεί κατάλογο προϊόντων για τα οποία υπάρχουν στοιχεία σύνδεσης με παιδική ή/και καταναγκαστική εργασία. Στην έκδοση του 2024 ο κατάλογος περιλάμβανε 204 προϊόντα από 82 χώρες και περιοχές.

ΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ

Η παρουσία ενός προϊόντος ή μιας χώρας σε λίστα κινδύνου δεν σημαίνει ότι κάθε προϊόν, κάθε εξαγωγέας ή κάθε μάρκα χρησιμοποιεί παιδική εργασία. Σημαίνει ότι υπάρχει τεκμηριωμένος κίνδυνος στην αλυσίδα που απαιτεί ιχνηλασιμότητα, έλεγχο και λογοδοσία.

Η σοκολάτα και το κακάο

Το κακάο είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Το U.S. Department of Labor αναφέρει ότι στην Ακτή Ελεφαντοστού και την Γκάνα — χώρες που παράγουν περίπου 60% της παγκόσμιας προσφοράς κακάο — πάνω από 1,5 εκατομμύριο παιδιά εργάζονται σε καλλιέργειες κακάο, ενώ πάνω από 40% εκτελούν επικίνδυνες εργασίες.

Το πρόβλημα δεν σταματά στον κόκκο. Το κακάο μετατρέπεται σε πάστα, βούτυρο και σκόνη και στη συνέχεια μπαίνει σε σοκολάτες, γλυκά, παγωτά, καλλυντικά και δεκάδες άλλα προϊόντα. Γι’ αυτό η ιχνηλασιμότητα δεν είναι λεπτομέρεια εταιρικής επικοινωνίας. Είναι η μόνη οδός για να ξέρεις τι κρύβεται πίσω από ένα φτηνό ή ακριβό τελικό προϊόν.

Τα μέταλλα της ψηφιακής εποχής

Στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, οι έρευνες του U.S. Department of Labor καταγράφουν παιδιά σε επικίνδυνες δραστηριότητες εξόρυξης, μεταξύ άλλων, κοβαλτίου, χαλκού, χρυσού και ορυκτών όπως κασσίτερος, ταντάλιο και βολφράμιο.

Αυτό δεν αποδεικνύει ότι «το κινητό σου φτιάχτηκε από παιδί». Μια τέτοια φράση θα ήταν δημοσιογραφικά πρόχειρη. Δείχνει όμως πόσο δύσκολη είναι η δουλειά της πραγματικής ιχνηλασιμότητας σε πρώτες ύλες που περνούν από μεσάζοντες, χυτήρια, παραγωγούς εξαρτημάτων και διεθνείς βιομηχανίες πριν φτάσουν στον τελικό καταναλωτή.

Η Ευρώπη σκληραίνει το πλαίσιο — αλλά το μεγάλο τεστ έρχεται το 2027

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη θεσπίσει τον Κανονισμό 2024/3015 για προϊόντα που παράγονται με καταναγκαστική εργασία. Ο κανονισμός καλύπτει ρητά και την καταναγκαστική παιδική εργασία.

Από τις 14 Δεκεμβρίου 2027, προϊόντα που αποδεικνύεται ότι έχουν παραχθεί με καταναγκαστική εργασία δεν θα μπορούν να διατίθενται ή να εξάγονται από την αγορά της ΕΕ, ανεξάρτητα από χώρα προέλευσης και ανεξάρτητα από το στάδιο στο οποίο χρησιμοποιήθηκε η καταναγκαστική εργασία.

Το πραγματικό ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο αν υπάρχει νόμος. Είναι αν υπάρχουν τα δεδομένα, οι έλεγχοι και η δυνατότητα να ακολουθήσει κάποιος μια πρώτη ύλη μέχρι το χωράφι, το ορυχείο ή το εργαστήριο όπου ξεκίνησε.

Και στην Ελλάδα; Η νόμιμη εργασία ανηλίκων δεν είναι «παιδική εργασία»

Στην Ελλάδα, η νομοθεσία κάνει σαφή διάκριση.

Οι ανήλικοι κάτω των 15 ετών δεν επιτρέπεται να εργάζονται, με ειδική εξαίρεση για καλλιτεχνικές, πολιτιστικές και συναφείς δραστηριότητες υπό άδεια και αυστηρές προϋποθέσεις.

Για τους ανηλίκους 15–18 ετών προβλέπεται ειδική προστασία. Απαγορεύονται επικίνδυνες, βαριές ή ανθυγιεινές εργασίες και απαιτείται ειδικό βιβλιάριο εργασίας για τη συγκεκριμένη απασχόληση.

Αυτό είναι σημαντικό γιατί η συζήτηση συχνά μπερδεύει δύο διαφορετικά πράγματα: έναν 16χρονο που εργάζεται νόμιμα, προστατευμένα και χωρίς να θυσιάζει το σχολείο του, με ένα παιδί που εξαναγκάζεται, εκμεταλλεύεται ή εργάζεται σε απαγορευμένες συνθήκες.

Τι γνωρίζουμε — και τι δεν γνωρίζουμε για την Ελλάδα

Δεν εντοπίστηκε πρόσφατη, ολοκληρωμένη και συγκρίσιμη εθνική μέτρηση που να επιτρέπει να γράψουμε υπεύθυνα «Χ παιδιά ή Χ%» βρίσκονται σήμερα σε παιδική εργασία στην Ελλάδα. Αυτό το κενό δεδομένων δεν πρέπει να γεμίζει με εικασίες.

Υπάρχουν, ωστόσο, συγκεκριμένες υποθέσεις εκμετάλλευσης ανηλίκων που φτάνουν στις αρχές.

Τον Μάιο του 2025, η Ελληνική Αστυνομία ανακοίνωσε στη Ρόδο συλλήψεις για εμπορία ανθρώπων και έκθεση ανηλίκων σε κίνδυνο, σε υπόθεση όπου δύο παιδιά φέρονταν να εξωθούνται σε επαιτεία σε πολυσύχναστα σημεία. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, στη Μύκονο, ανακοινώθηκε σύλληψη 47χρονης για εμπορία ανθρώπων με θύμα 11χρονο παιδί που εξωθούνταν σε επαιτεία.

Οι συγκεκριμένες υποθέσεις δεν αποδεικνύουν γενικευμένη έκταση του φαινομένου στην Ελλάδα. Αποδεικνύουν κάτι πιο συγκεκριμένο: ότι η εκμετάλλευση ανηλίκων δεν είναι μόνο εικόνα από μια μακρινή ήπειρο.

Γιατί οι οικογένειες στέλνουν τα παιδιά στη δουλειά;

Η εύκολη απάντηση είναι «φτώχεια». Είναι σωστή, αλλά ελλιπής.

Η παιδική εργασία αυξάνεται όταν συμπίπτουν πολλοί παράγοντες: χαμηλό οικογενειακό εισόδημα, ακριβό ή απρόσιτο σχολείο, ασθένεια γονέα, ανεργία, χρέος, ένοπλη σύγκρουση, φυσική καταστροφή, αναγκαστική μετανάστευση, έλλειψη κοινωνικής προστασίας, αδύναμοι ελεγκτικοί μηχανισμοί και μια τοπική κουλτούρα που θεωρεί φυσιολογική την εργασία των παιδιών.

Η ίδια οικονομική πίεση που για ένα μεσαίο νοικοκυριό σημαίνει περικοπή εξόδων, σε μια οικογένεια χωρίς καμία προστασία μπορεί να σημαίνει διακοπή σχολείου και είσοδο του παιδιού στην εργασία.

Το FullPress365 έχει ήδη καταγράψει πώς ακόμη και σε μια ευρωπαϊκή οικονομία το κόστος στέγασης μπορεί να συμπιέσει ασφυκτικά ένα νοικοκυριό, στην έρευνα για την πίεση των βραχυχρόνιων μισθώσεων και της στέγης στη μεσαία τάξη . Στις πιο φτωχές κοινωνίες, η απουσία δικτύου ασφαλείας μπορεί να έχει πολύ πιο δραματική συνέπεια: το παιδί γίνεται μέρος του οικογενειακού εισοδήματος.

Η «φθηνή εργασία» έχει ακριβό λογαριασμό

Η παιδική εργασία μπορεί να φαίνεται βραχυπρόθεσμα ως πηγή εισοδήματος. Μακροπρόθεσμα παράγει κόστος για όλους.

Παιδιά με λιγότερα χρόνια εκπαίδευσης μπαίνουν ως ενήλικες στην αγορά εργασίας με μικρότερες πιθανότητες για σταθερή και αξιοπρεπώς αμειβόμενη δουλειά. Η χαμηλή εκπαίδευση μειώνει την παραγωγικότητα, διαιωνίζει τη φτώχεια και δημιουργεί νέα γενιά ευάλωτων εργαζομένων.

Είναι ο ίδιος μηχανισμός που βλέπουμε, σε πολύ διαφορετική κλίμακα, όταν η εργασία εισβάλλει σε κάθε κομμάτι της ζωής. Στο BIG STORY «Η Σιωπηλή Υπερωρία» εξετάσαμε πώς τα όρια της εργασίας εξαφανίζονται ακόμη και για προστατευμένους ενήλικες. Στην παιδική εργασία δεν μιλάμε απλώς για χαμένα όρια. Μιλάμε για ηλικίες που δεν θα έπρεπε να έχουν μπει ποτέ σε αυτή τη διαπραγμάτευση.

Τι πραγματικά μειώνει την παιδική εργασία

Τα τελευταία 24 χρόνια δείχνουν ότι η παιδική εργασία μπορεί να μειωθεί. Δεν είναι αναπόφευκτη.

Η ILO και η UNICEF επαναφέρουν σταθερά πέντε άξονες που έχουν αποδειχθεί κρίσιμοι:

1. Κοινωνική προστασία. Ένα οικογενειακό επίδομα ή ένα δίχτυ ασφαλείας μετά από απώλεια εισοδήματος μπορεί να είναι η διαφορά ανάμεσα στο σχολείο και στη δουλειά.

2. Δωρεάν, πραγματικά προσβάσιμη εκπαίδευση. Όχι μόνο ένα σχολικό κτίριο, αλλά μεταφορά, βιβλία, γεύμα, εκπαιδευτικοί και δυνατότητα να παραμένει το παιδί στο σχολείο.

3. Αξιοπρεπής εργασία για τους ενήλικες. Όταν ο μισθός του γονέα δεν φτάνει, η απαγόρευση από μόνη της δεν λύνει το πρόβλημα.

4. Επιθεωρήσεις και εφαρμογή του νόμου. Ειδικά στην άτυπη οικονομία, όπου η εκμετάλλευση είναι δυσκολότερο να εντοπιστεί.

5. Λογοδοσία στις αλυσίδες εφοδιασμού. Οι εταιρείες και οι αγορές πρέπει να γνωρίζουν από πού προέρχονται οι πρώτες ύλες και με ποιες συνθήκες παράγονται.

Ο καταναλωτής έχει ευθύνη — αλλά όχι όλη την ευθύνη

Είναι δελεαστικό να μετατρέψουμε το θέμα σε προσωπικό ενοχικό δίλημμα: «Μήπως το μπλουζάκι μου; Μήπως η σοκολάτα μου; Μήπως το κινητό μου;»

Η ενημερωμένη κατανάλωση έχει αξία. Η απαίτηση για διαφάνεια έχει αξία. Αλλά η λύση δεν μπορεί να μεταφερθεί αποκλειστικά στον άνθρωπο μπροστά στο ράφι.

Ο καταναλωτής δεν έχει πρόσβαση στα βιβλία ενός εργοστασίου, στα μεταλλεία ενός υπεργολάβου ή στο χωράφι ενός προμηθευτή στην άλλη άκρη του κόσμου. Αυτή την ισχύ την έχουν τα κράτη, οι τελωνειακές αρχές, οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι επενδυτές και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί.

Η ατομική επιλογή μπορεί να πιέσει. Η συστημική λογοδοσία μπορεί να αλλάξει την αγορά.

Οι αριθμοί πέφτουν. Η ντροπή παραμένει.

Από 245,5 εκατομμύρια παιδιά το 2000, ο κόσμος έφτασε στα 137,6 εκατομμύρια το 2024.

Είναι πρόοδος. Μεγάλη πρόοδος.

Αλλά υπάρχει ένας κίνδυνος όταν οι αριθμοί πέφτουν: να νομίζουμε ότι το πρόβλημα λύθηκε.

Δεν λύθηκε όταν 54 εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να κάνουν δουλειές επικίνδυνες για το σώμα και την ανάπτυξή τους.

Δεν λύθηκε όταν σχεδόν ένα στα τρία παιδιά 5–14 ετών που βρίσκονται σε παιδική εργασία είναι εκτός σχολείου.

Δεν λύθηκε όταν ένα παιδί πέντε, επτά ή εννέα ετών μπορεί να καταγράφεται σε έναν πίνακα ως «οικογενειακός εργαζόμενος».

FOCUS — Η ΟΥΣΙΑ ΣΕ 8 ΑΡΙΘΜΟΥΣ

137,6 εκατ. παιδιά σε παιδική εργασία
54 εκατ. σε επικίνδυνη εργασία
79 εκατ. ηλικίας 5–11 ετών
61% στη γεωργία
67,5% απλήρωτοι οικογενειακοί εργαζόμενοι
31% των εργαζόμενων παιδιών 5–14 εκτός σχολείου
86,6 εκατ. στην Υποσαχάρια Αφρική
11× ταχύτερη πρόοδος χρειάζεται για γρήγορη εξάλειψη

Συχνές ερωτήσεις

Πόσα παιδιά βρίσκονται σήμερα σε παιδική εργασία;
Οι τελευταίες παγκόσμιες εκτιμήσεις ILO–UNICEF για το 2024 καταγράφουν περίπου 137,6 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 5–17 ετών.

Πόσα κάνουν επικίνδυνη εργασία;
Περίπου 54 εκατομμύρια παιδιά, δηλαδή 3,1% του παγκόσμιου παιδικού πληθυσμού 5–17 ετών.

Πού υπάρχει η περισσότερη παιδική εργασία;
Η Υποσαχάρια Αφρική έχει το μεγαλύτερο βάρος, με περίπου 86,6 εκατομμύρια παιδιά και ποσοστό 21,5%.

Σε ποιον κλάδο εργάζονται τα περισσότερα παιδιά;
Στη γεωργία, η οποία αντιστοιχεί περίπου στο 61% της παγκόσμιας παιδικής εργασίας.

Είναι κάθε εργασία ανηλίκου παράνομη;
Όχι. Τα διεθνή πρότυπα και οι εθνικοί νόμοι επιτρέπουν υπό προϋποθέσεις ορισμένες ασφαλείς και ηλικιακά κατάλληλες μορφές εργασίας. Η παιδική εργασία αφορά απαγορευμένη, επικίνδυνη ή επιβαρυντική εργασία που βλάπτει την ανάπτυξη ή την εκπαίδευση.

Τι ισχύει στην Ελλάδα κάτω των 15;
Κατά κανόνα απαγορεύεται η εργασία κάτω των 15 ετών. Υπάρχουν ειδικές εξαιρέσεις για καλλιτεχνικές και συναφείς δραστηριότητες με άδεια και συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Σημαίνει ότι κάθε προϊόν από μια χώρα υψηλού κινδύνου έχει παραχθεί με παιδική εργασία;
Όχι. Οι λίστες κινδύνου και οι έρευνες δείχνουν τεκμηριωμένους κινδύνους σε κλάδους και αλυσίδες, όχι ενοχή κάθε εταιρείας ή κάθε προϊόντος.

Περισσότερες έρευνες και αναλύσεις για τις μεγάλες αλλαγές που κρύβονται πίσω από τους τίτλους βρίσκονται στο BIG STORY και στην κεντρική σελίδα του FullPress365.

Ένα παιδί δεν πρέπει να χρειάζεται να αποδείξει ότι είναι «χρήσιμο» για να δικαιούται φαγητό, ασφάλεια και σχολείο. Η παιδική ηλικία δεν είναι κενό στην αγορά εργασίας. Είναι δικαίωμα.

ΥΠΟΓΡΑΦΗ
Συντακτική ομάδα

Στο ίδιο θέμα

Συνέχισε με σχετικά άρθρα του FullPress365.

Ακολουθήστε το FullPress365Όλες οι τελευταίες ειδήσεις, συγκεντρωμένες σε μία ροή.

1 σκέψη στο “Κλεμμένα παιχνίδια, χαμένα όνειρα: Η σκληρή αλήθεια πίσω από την παιδική εργασία”

Σχολιάστε